Δεν έχει τέλος στην παρανοϊκή χώρα που έχουμε την τύχη να ζούμε, το «αυτομαστίγωμα»… αυτή τη φορά με το θέμα της τραγωδίας κοντά στο Φαρμακονήσι, όπου έχασαν τόσο άδικα τη ζωή τους μικρά παιδιά… Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στην πλειοψηφία των μέσων ενημέρωσης περνάει την εικόνα ότι τους βούλιαξε το Λιμενικό Σώμα που έσπευσε να βοηθήσει όταν χάλασε η μηχανή της βάρκας και είχε μείνει ακυβέρνητο, ενώ ο καιρός διαρκώς χειροτέρευε. Ερώτημα θέσαμε και εμείς από την πρώτη στιγμή. Ωστόσο, ο χάρτης που έδωσε στη δημοσιότητα το Λιμενικό Σώμα για τη θέση του πλωτού μέσου που είχε αποσταλεί, ξεκαθαρίζει διαφορετικά την υπόθεση. Εκτός κι αν επιθυμεί κανείς να τεκμηριώσει ότι είναι πειραγμένος! Όμως, η λάσπη που εκτοξεύεται κατά της χώρας και των υπηρεσιών ασφαλείας μένει! Και υπάρχουν ηλίθιοι που μιλούν για προμελετημένο έγκλημα!
Η κατηγορία ότι τους ρυμουλκούσαν προς τα παράλια της Τουρκίας, απλώς δεν ισχύει! Γιατί το είπαν οι επιβαίνοντες; Διότι πιθανόν μέσα στον πανικό και την αγωνία τους έχασαν τον προσανατολισμό τους. Εν σημαίνει ότι οι τραγικοί επιβαίνοντες είπαν ψέματα, είπαν αυτό που πίστευαν, μόνο που απλώς δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά περιστατικά! Ακόμα πιο σημαντικό όμως, είναι το ότι έχει προκύψει ξεκάθαρα το πως έγινε η ανατροπή του ξύλινου πλοιαρίου – σαπιοκάραβου με το οποίο ο Τούρκος δουλέμπορος τους μετέφερε, έχοντας μάλιστα, σύμφωνα με καταθέσεις, οδηγία να του βάλει φωτιά πλησιάζοντας σε ελληνική ακτή… Έπεσαν δύο στη θάλασσα, κι ενώ οι άνδρες του Λιμενικού τους φώναζαν απελπισμένα να μην κινηθούν από τις θέσεις τους ώστε να μπορούν να τους διασώσουν, είτε ενστικτωδώς είτε λόγω αδυναμίας κατανόησης της διαταγής, έσπευσαν όλοι στη μια πλευρά του σκάφους, με αποτέλεσμα την ανατροπή που εξελίχθηκε σε ανείπωτη τραγωδία. Αποτέλεσμα, οι άνδρες του Λιμενικού, αντί να έχουν να διασώσουν δύο άτομα, βρέθηκαν σε απελπιστική κατάσταση, αφού το σαπιοκάραβο βυθίστηκε σε χρόνο ρεκόρ, παρασέρνοντας στον υγρό τάφο όσους για λόγους ασφαλείας βρίσκονταν μέσα και δεν μπορούσαν έστω να επιχειρήσουν να κολυμπήσουν…
Αναμένουμε, σύντομα από την κυβέρνηση Σαμαρά, μόλις διαμορφώσει τελική άποψη για το τι συνέβη, να βγει δια στόματος του ιδίου του πρωθυπουργού και να καταγγείλει τον ανεκδιήγητο Επίτροπο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, Νιλς Μούιζνιεκς, που έκανε τόσο βιαστικά λόγο για «υπόθεση αποτυχημένης μαζικής απέλασης». Στο ίδιο μήκος και η ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστίας που υιοθετεί άκριτα τις μαρτυρίες των διασωθέντων και καταγγέλλει «σκανδαλώδη έλλειψη σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή την οποία δείχνουν συνοριοφύλακες»! Η Διεθνής Αμνηστία ζητά τη διεξαγωγή ανεξάρτητης έρευνας για το περιστατικό, καλώντας τις ελληνικές αρχές «να φέρουν στο φως τις συνθήκες υπό τις οποίες χάθηκαν ζωές και να ασκήσουν δίωξη στους υπαιτίους».
ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=265488&catid=3 πηγή

Νίκος Μελέτης Σε μία εκλογική χρονιά, όπως είναι το 2014, δυστυχώς οι κάλπες μόνο λύση δεν μπορούν να προσφέρουν στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Το τερέν της αντιπαράθεσης έχει ήδη στηθεί, και για λόγους που πιθανόν είναι και ανεξάρτητοι από τους σχεδιασμούς των πρωταγωνιστών, αναμετρώνται ήδη όχι οι προτάσεις για το πώς μπορεί η χώρα να επιβιώσει και να σταθεί στα πόδια της, αλλά τα συναισθήματα, με τον φόβο να συγκρούεται με την οργή... Ο Α. Σαμαράς αλλά και ο κυβερνητικός εταίρος του, το ΠΑΣΟΚ, βλέπουν ότι τα όπλα που διαθέτουν δεν είναι αρκετά για να διασκεδάσουν την αγωνία των πολιτών και να προσφέρουν χειροπιαστά αποτελέσματα σε εκείνους που χάνουν τη δουλειά τους, κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους ή στην καλύτερη περίπτωση βλέπουν το εισόδημά τους να καταβαραθρώνεται. Το πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο είναι πραγματικά κρίσιμης σημασίας, ή οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στην υγεία, στην παιδεία, στη λειτουργία του κράτους, στο φορολογικό σύστημα δεν είναι αρκετά για να συγκροτήσουν ένα πειστικό προεκλογικό φυλλάδιο. Ετσι υποχρεωτικά ο κυβερνητικός συνασπισμός επενδύει εκλογικά στο αίσθημα του φόβου των πολιτών εκείνων που γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει μαγική λύση με το πάτημα ενός κουμπιού και αγωνιούν να μην πάνε χαμένες οι μέχρι τώρα θυσίες. Είναι εκείνοι οι πολίτες που ακόμη ελπίζουν ότι, παρά τα λάθη και την εθνική καταστροφή, μπορεί να υπάρξει ελπίδα ανάκαμψης. Από την άλλη είναι η οργή. Η οργή για τα όσα έχουν χαθεί, για τα όνειρα που στραπατσαρίστηκαν, για τις περιουσίες και τα προνόμια που εξανεμίστηκαν, για την περιθωριοποίηση τόσων ανθρώπων. Είναι η τυφλή οργή και ο πόνος για όλα όσα χάθηκαν, είναι η άρνηση αποδοχής της πραγματικότητας. Είναι η οργή που καλλιεργεί την αίσθηση ότι όλα είναι ένα κακό όνειρο, ότι μετά το ξέσπασμα και την τιμωρία με έναν μαγικό τρόπο θα ξυπνήσουμε και όλα θα είναι όπως πριν. Ετσι η σύγκρουση στήνεται πάνω σε έναν παράλογο και διχαστικό «διπολισμό» μεταξύ της οργής και του φόβου. Γι' αυτό οι εκλογές, είτε είναι διπλές είτε τριπλές, δυστυχώς δεν θα δώσουν λύση στα προβλήματά μας. Ο φόβος και η οργή, εξάλλου, ουδέποτε υπήρξαν καλοί σύμβουλοι... πηγή

Ευνοϊκές συγκυρίες, αντίξοες συνθήκες του Κίμωνα Γεωργάκακη Οι εκτιμήσεις μου ότι η Ελλάδα θα περάσει, λόγω επίκαιρης γεωστρατηγικής θέσης, στο επίκεντρο της προσοχής των Μεγάλων Δυνάμεων και ότι τα συμφέροντα θα στριμωχτούν στον ζωτικό της χώρο (Lebensraum) εξακολουθούν  να επιβεβαιώνονται. Τόσο η επίσκεψη του Ρώσου Υπουργού Άμυνας, Σεργκέι Σοιγκού, όσο και η μετέπειτα του Αρχηγού των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Μάρτιν Ντέμπσει, για να υπενθυμίσουν οι Η.Π.Α. στους Ρώσους ότι εδώ είναι τσιφλίκι του ΝΑΤΟ, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Οι Ρώσοι έχουν καταστήσει σαφές το ενδιαφέρον τους για την περιοχή μας, η οποία αποτελεί κομβικό σημείο σε έναν γεωγραφικό χώρο μεγάλης αξίας αλλά και αστάθειας (Καύκασος – Βαλκάνια – Μεσόγειος – Μέση Ανατολή – Αραβική Χερσόνησος). Ίσως λοιπόν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των «μεγάλων» να επέτρεψαν μια (κανείς δεν μπορεί να προβλέψει σε ποιο βαθμό) ενίσχυση των ελληνό-ρωσικών σχέσεων εν αρχή στον αμυντικό τομέα. Πιθανόν επίσης οι Αμερικανοί να θέλουν να κατασκοπεύσουν τον ρωσικό στόλο, ο οποίος ζητά διευκολύνσεις ελλιμενισμού στην χώρα μας, προκειμένου να ενισχυθεί η παρουσία του στην περιοχή. Επιπλέον έπεται η βολή με τους ρωσικούς S-300, κάτι που εμποδιζόταν εδώ και χρόνια εξαιτίας αμερικανικών και τουρκικών αντιδράσεων. Άρα, κάποια πράγματα αναθεωρήθηκαν έστω προσωρινά. Το βέβαιο είναι ότι υπάρχει κινητικότητα και όλοι σπεύδουν να δηλώσουν παρόντες στον ελλαδικό χώρο. Το γεγονός αυτό βάζει σε μπελάδες την Άγκυρα. Η συγκυριακή αναβάθμιση Ελλάδας αλλά και Κύπρου υποβαθμίζει ταυτόχρονα την θέση της Τουρκίας, αφού, όπως έχω γράψει, οι δύο χώρες συνιστούν αποκλίνουσες γεωπολιτικές οντότητες λόγω συγκρουόμενων συμφερόντων. Γι” αυτό ο Ερντογάν προβαίνει σε σπασμωδικές δηλώσεις, τύπου «η Θεσσαλονίκη και η Θράκη είναι Τουρκία». Βέβαια η Ελλάδα επ” ουδενί έχει κινητοποιηθεί. Ούτε έχει μετατραπεί σε περιφερειακή δύναμη. Απλά ακολουθεί τυφλά τον ρου των γεγονότων, όπως εδώ και χρόνια συμβαίνει ελλείψει στρατηγικού σχεδιασμού και αποφασιστικής ηγεσίας. Το θέμα είναι τι θα γίνει με τα εσωτερικά μας. Όπως πάνε τα πράγματα, η κρίση θα γιγαντωθεί. Όσο το κράτος, μεταξύ άλλων, μπλέκεται με τρόπο αυταρχικό και με φορολογία σοβιετικής λογικής στα πόδια των δημιουργικών Ελλήνων, ανάσα δεν θα πάρουμε. Οι κατασχέσεις περιουσιών θα αυξηθούν, ενώ την ίδια ώρα οι δανειστές μας ειρωνεύονται λέγοντας: «Πως κάνετε έτσι, όλος ο κόσμος έχει άστεγους». Ας σταματήσω καλύτερα το άρθρο εδώ… Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων πηγή